Kýlubolti
eða kýló" eins og hann var alltaf kallaður
í mínu ungdæmi er sérdeilis skemmtilegur útileikur.
Það
sem til þarf er lítill bolti (t.d. tennisbolti- sjá
mynd) og spíta ca 60 cm. löng, tálguð til í
annan endann svo gott sé að halda um hana.
Þátttakendum er skipt í tvö lið. Kastað
er upp krónu um það hvort liðið byrji inni.Völlurinn
er á stærð við fótboltavoll (á skólalóðum)
og eru fjórir pottar teiknaðir í hornin og einn fyrir
miðju innilínu SJÁ MYND
Einn úr útiliðinu er pottmaður og er staðsettur
við miðjupottinn.
Nú á inniliðið að mynda röð út
frá miðjupottinum. Fremsti maður er með kýluprikið
og pottmaðurinn stendur beint á móti honum og gefur
boltann upp svo hinn geti kýlt hann. Sá sem kýlir
á að reyna að slá boltann eins langt og hann getur.
En.........ef einhver úr hinu liðinu grípur boltann
er sá sem kýldi úr leik (í bili). Slái
sá sem kýlir vindhögg (þ.e.hittir ekki boltann)
má hann reyna tvisvar í viðbót en fer þá
aftast í röðina ef honum hefur ekki tekist að hitta
boltann. Um leið og boltinn hefur verið kýldur hleypur
kýlingurinn í fyrsta pottinn sem er afmarkaða hornið
beint á móti honum (1.pottur). Nú ef hann hefur kýlt
langt kemst hann kannski í næsta pott(2.pottur) eða þarnæsta
(3.pottur) eða jafnvel alla leið heim aftur.
Útiliðið á að ná boltanum, kasta honum
til pottmannsins (og þá ríður á að
vanda sig) sem síðan á að kasta boltanum í
miðpottinn og grípa hann aftur. Og boltinn verður að
hitta í pottinn. Ef sá sem er að hlaupa er staddur á
milli potta er hann úr, í bili, um leið og boltinn snertir
heimapottinn. Þessvegna þarf hlaupamaðurinn að fylgjast
með hvar boltinn er staddur og stoppa þá í öruggum
potti. Þannig kýla allir í inniliðinu boltann
og hlaupa hringinn. Komist einhver allan hringinn í einu kasti
vinnur liðið eitt líf og fær þá sá
sem fyrst var úr
fyrsta
lífið o.s.frv. Þegar enginn er eftir til að kýla
boltann verða liðsskipti, útiliðið fer inn og inniliðið
út.
