Fiðlukonsert Tchaikovskys

Ég dansaði ein í nótt

Ég dansaði ein
við grátandi fiðlusöng
frá gömlum plötuspilara

Og fölt ljósið
frá litla lampanum
kom ekki upp um mig

Því ég dansaði ein





Næturljóð

Á nóttunni
þegar drekarnir öskra fyrir utan gluggann minn
og koddinn minn grætur
þá sakna ég vofunnar
sem klóraði mér um vangann
og kæfði mig í svefn
og ég veit
að hann mun aldrei framar bíta í varir mínar





Morgunljóð

Loks fremur sólin sín blóðugu morð,
(skýin liggja í valnum)
hlæjandi dísir hennar
frelsa mig úr viðjum værðarinnar
og ég nýt feimin ásta við nýjan dag




Þessi undarlega tilfinning sem ég hef kosið að kalla sof

undarlegi heimur!
þú rignir koddum og blæst hunangslegnum draumum.
ég er svefngengill.
mig dreymir þó ég vaki
og raunveruleikinn birtist mér gegnum dumbrautt ský skekktrar vitundar.
mmmmm...
hver myndi ekki velja súkkulaðimjólk fram yfir öll rauðvín veraldarinnar?





banaslys að vetri

leggðu hönd mér á vanga
veturnótt
kvein þín renna köld
niður hendur mér og fætur
gráttu, ofurlítið
gráttu
áður en þú gleypir mig
Íslands veturnótt.





Rökkurljóð

þar sem himinninn blæðir fölleitum sóleyjum
er brotna sem gler á jörðinni
og kaldur andardráttur trjánna
hvíslar slitróttum draumum horfinna nátta í eyru þín
þar bíðurðu hans enn
eins og dagurinn hafi aldrei komið og rænt honum.





Það er bara svona veður í dag

stundum
þegar sumarið er alveg að fara að koma
þá klípur vorið mig í handlegginn
og kitlar mig undir iljunum
og hlær

en samt bara stundum





Óður til ekki-skýs

Hvert ertu að fara,
sundurtætta vatn sem svífur yfir höfði mér?
Ég veit hvernig þér líður:
systkyni þín sem hafa þétt sér saman
til að sameinast firðinum
skilja ekki hvers vegna þú ráfar frá þeim...

þú færð sknús frá mér.
Farðu bara ekki of nálægt sólinni,
hún gæti étið þig.





Veðurfregnir

tröllin í fjöllunum
andvörpuðu þungan í morgun
og sendu rakan andardrátt sinn
yfir borgina
okkur er öllum kalt
og tregi þeirra leggst yfir okkur
í djúpri þokukenndri lægð.



Dagbjört dís